เมื่อครั้งหนึ่งเคยมี กระปุกน้ําหอมเปล่า . ครั้งหนึ่งมันเคยมีกลิ่นหอมหวานและน่าหลงใหล แต่ตอนนี้ถูกทิ้งไว้บนชั้นวางของที่เต็มไปด้วยฝุ่น ขวดนี้ ขวดน้ำหอมเปล่าขนาดเล็ก มีความลับที่จะบอกเล่า เป็นความลับเงียบๆ เกี่ยวกับชีวิตที่เศร้าหมอง และความรู้สึกที่ถูกทอดทิ้งของมัน
ขวดน้ำหอมที่เคยว่างเปล่านั้นมีเรื่องราวที่จะเล่า มันเริ่มต้นจากเรื่องของการถูกสร้างขึ้น มันเคยเป็นส่วนหนึ่งของคอลเล็กชันขวดแก้วสวยๆ ที่มาพร้อมกับวรรณกรรมอันงดงามและทองคำระยิบระยับมากมาย กลิ่นหอมเฉพาะตัวของมันสามารถพาใครก็ตามที่ใช้มันไปยังดินแดนแห่งมนต์เสน่ห์ที่เต็มไปด้วยดอกไม้และแสงแดด
แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายเดือน น้ำหอมก็ถูกใช้จนหมดและขวดก็ถูกทิ้งไป ในตอนนั้นมันไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไปและภารกิจก็เสร็จสิ้นแล้ว ดังนั้นมันถูกผลักไปยังมุมมืดๆ มีฝุ่นและใยแมงมุมสะสมขณะที่วันกลายเป็นเดือนและเดือนกลายเป็นปี
แต่การดำรงอยู่ของ ขวดน้ำหอมสำหรับพกพาที่ว่างเปล่า อาจเป็นเรื่องโดดเดี่ยว และความรับผิดชอบนั้นกดดันอย่างหนักบนโครงสร้างที่บอบบางของมัน มันเพียงแค่อยากจะมีเพื่อน ใครสักคนที่จะเห็นความงามที่ยังคงเหลืออยู่ แต่เมื่อวันกลายเป็นสัปดาห์ มันเริ่มสูญเสียความหวังที่จะได้รับการมองเห็นอีกครั้ง
ดังนั้นขวดที่ถูกทอดทิ้งจึงอยู่ในบ้านกระจกของมัน ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครได้ยิน มันกระซิบร้องขอความช่วยเหลือ ปรารถนาให้มีใครสักคนมาช่วยมันจากความเหงา แต่เสียงครวญครางนั้นก็หายไปไกลจนเหลือเพียงเสียงกระซิบเบาๆ
ในที่สุดขวดที่เคยบรรจุสิ่งของบางอย่างไว้ ก็จบลงด้วยการเป็นเพียงแค่ ขวดน้ำหอมเปล่าระดับหรูหรา ประวัติศาสตร์เงียบๆ ของมันไม่มีใครกล่าวถึง ความเศร้าโศกไม่มีใครแสดงออก และการดำรงอยู่อย่างโดดเดี่ยวไม่มีใครเอ่ยถึง ตอนนี้ เดือนแล้วเดือนเล่า มันนั่งอยู่บนชั้น เป็นสัญลักษณ์แห่งความเศร้าที่เตือนเราว่าสิ่งสวยงามสามารถถูกทำลายได้อย่างไร