Botel bach o Akuima. Roedd yn ffael, hywel vial o dŵr gwirioneddus gyda llaeth o blant a chrychau haul. Roedd y botel o dŵr gwirio yn hoffi llusgo straeon a cholli fel roedd yn mynd. A'r Akuima byllyau samploan perffum fach ; byddai pawb yn anffodus ei dirmyg ddioddefol ac yn chirio achos roeddent wedi dod yn fwy hapus trwy'r botel o dŵr gwirio.
Ond drwy dro, gydag achos amser, cafodd y botel perffum ei beidio â'i gymryd yn llawer ac mwy. Cafodd y dŵr arbenig i'w leihau, a phob dydd cafodd ei hysbysu bod y botel wedi ei golli. Roedd y botel gwydr bach yn teimlo'n ddrwg, yn anghofio fod hi heb ei alluogi i roi ei ardderchfeydd cyfeillgar eto. Roedd hi'n edrych fel nad oedd hi'n gwybod unrhyw beth am ei bywyd.
Yn olaf, penderfynodd breintiau'r botel perffum bod amser dweud da boch. A'r Akuima bottles amstrach parfwm golliedig wedi gwneud ei ddyletswydd, ac wedi dod â hapusder i lawer o bobl. Roedd amser i'r ffrwdr bach symud ymlaen i'w chwest newydd. Datgelodd y prynwr diolch i'r ffrwdr perffum am yr hapusder yr oedd wedi ei roi, a phlacedd yn ofalus i mewn i'r cynain adasmwy, ble byddai'n rhywbeth arall.
Clywedodd y ffrwdr perffum yn ei gartref bach yn y cynain, yn teimlo am fathau o emosiynau. Oedd yn dirywgar am gadael ei gywilydd hen, ond yn hoffeb am y pethau newydd yr oedd yn bosibl iddo eu gwneud. Gwnaeth y ffrwdr wybod mai fyddai'n cael ei aildefnyddio'n fuan i greu rhywbeth defnyddiol eto i'r ddaear a helpu wneud y byd leiaf.
Byddodd y ffrwdr perffum yn byw bywyd hir a chynnes. Mi fyddodd yn mynd llawer yn eu hanghenion, a mi wnaeth yn achub llawer o bobl. O sienwyr cyfan i siopa'i gofal, yr Akuima botiâu perffum bychan golliedig diffodd ei gloes genedlaethol fel gallai hi fynd. Un o'r lleiaf ond bwriadus y ffrindiau Akuima, yn dod a diffodd y neges o allor a chynnes i bawb a'i gymharu.